Thema
Persoonlijke ervaringen
Tags
creatief, overdenking, tekening, vluchten

Een overdenking

Ik keek naar de trein terwijl hij reed.Ik smeekte hem om even te stoppen en de tijd terug te draaien.Terwijl ik mijn vader in militair uniform zag, brak mijn keel van verdriet omdat hij mij verliet.
Wil je mooie schoenen kopen? Nee Nee ik wil jou terug!
Mijn vader keek mij smekend aan terwijl de trein reed. Plotseling hoorde ik het gefluister van een dame in mijn oor . “Degenen die gaan, gaan waarschijnlijk niet terugkeren!”
Ik was nog heel jong, maar toen leerde ik al dat er dingen in het leven zijn die niet aan jou zijn.
Er gingen jaren voorbij en ik groeide op.
zes jaar geleden stapte ik, in plaats van mijn vader, in een trein waarvan ik wist dat die misschien nooit meer zou terugkeren.
Op dat moment leerde ik dat er dingen in deze wereld zijn die niet vrij kunnen worden gekozen.
Dit is weer zo’n het moment voor ons mensen om ons van elkaar te distantiĆ«ren alleen vanwege een virus!
Maar ik leerde de vogels horen!
Ik vertelde Corona lachend dat je de gaten kon dichten, maar niet de harten!

Zamaneh Pour Shirazi vluchteling uit Iran